لعنتی‏‏‏!‏‏‏
ارن‏‏‏،‏‏‏ بیدار شدی؟
یه ذره دیگه تحمل کن‏‏‏.‏‏‏ همه چی درست می‌شه‏‏‏.‏‏‏
هیستوریا حال‌ش خوبه؟
ارن‏‏‏،‏‏‏ گوش بده‏‏‏.‏‏‏
پدرِ من‏‏‏،‏‏‏ متحدِ همه‌ی انسان‌های داخل دیوار بود‏‏‏.‏‏‏
چه سال‌های آزگارِ قبل و چه سال‌های آینده‌ی پیشِ رو‏‏‏.‏‏‏
همه‌ی ما واقعا درموردش اشتباه می‌کردیم‏‏‏.‏‏‏
درسته که برای هنگ شناسایی مشکل ایجاد کرد و نوچه‌هاش‏‏‏،‏‏‏ کشیش نیک رو کشتن‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
ولی پدرم چاره‌ی دیگه‌ای نداشت‏‏‏.‏‏‏
هرکاری که کرد‏‏‏،‏‏‏ به خاطرِ انسان‌ها مجبور به انجامِ اون‌ها بود‏‏‏.‏‏‏
هیستوریا‏‏‏.‏‏‏ بذار بقیه‌ش رو من توضیح می‌دم‏‏‏.‏‏‏
داره‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏ کم‌کم یادم میاد‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
آخرین چیزی که یادم‌ـه‏‏‏،‏‏‏ اون دوتا بودن‏‏‏.‏‏‏
چقدر بی‌هوش بودم؟
فرمانده‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏ آرمین‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏ چه بلایی سرِ بچه‌های شناسایی اومده؟
چرا اون دیوارها‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏ دارن این‌طوری می‌درخشن‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏؟
اصلا نمی‌دونم الان شب‌ـه یا روز‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
نه‏‏‏،‏‏‏ یه لحظه وایسا‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
من‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏ قبلا این‌جا نبودم؟
چی شد؟ این اولین‌باره که تو میای اینجا‏‏‏.‏‏‏
ولی‏‏‏،‏‏‏ اگه این‌جا رو هم بشناسی چیزِ عجیبی نیست‏‏‏.‏‏‏
منظورش چیه؟
پدرجان‏‏‏،‏‏‏ به ارن توضیح بده‏‏‏.‏‏‏
آره‏‏‏،‏‏‏ می‌خواستم‏‏‏.‏‏‏
ولی‏‏‏،‏‏‏‌ اول می‌خوام یه چیزی رو امتحان کنم‏‏‏.‏‏‏
اگه این‌کار رو کنیم شاید خودش همه‌ چی رو به یاد بیاره‏‏‏.‏‏‏
این‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏ چیه؟
این‌ها چیزهایی نیستن که من دیدم‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
نه‏‏‏!‏‏‏
این‌ها خاطراتِ کی هستن؟‏‏‏!‏‏‏
این کلید‏‏‏!‏‏‏
این که‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏؟
امکان نداره‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
بابایی؟
خب؟
به یاد آوردی؟ گناهِ پدرت رو‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
SolmaZ & XANIAR ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏:‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏ ‏‏ترجمه و زیرنویس www ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏ AnimeSubtitle ‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏ ir instagram‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏com/animesubtitle‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏ir t‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏me/animesubtitle
گناه
آفرین هیستوریا‏‏‏!‏‏‏ ببین چقدر خوب میتونی الان بخونی‏‏‏!‏‏‏
برای اینکه تو خوب بهم یاد دادی‏‏‏!‏‏‏
آه‏‏،‏‏ نمیشه که اینطوری باشی‏‏.‏‏ آب دماغ‌ت داره میاد پایین‏‏.‏‏
هیستوریا‏‏‏،‏‏‏ تو باید خیلی تمرین کنی تا مثل خانم‌ها بشی‏‏.‏‏
آه‏‏،‏‏ دیدی‏‏.‏‏
اوه‏‏‏!‏‏‏
خب‏‏‏!‏‏‏ الان بهتر شد‏‏‏!‏‏‏
میگم‏‏‏.‏‏‏
ههمم؟
مثل خانم‌ها بودن یعنی چی؟
خب آره‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ به گمونم مثل خانم‌ها بودن یعنی این‌که مثلِ این دختری که این‌جاست باشی‏‏.‏‏
کریستا؟
آره‏‏.‏‏ تو هم کریستا رو دوست داری مگه نه؟
کریستا از بس دختر مهربونی‌ـه همیشه به فکر مردم‌ـه‏‏.‏‏
تو هم باید سعی کنی تا مثل کریستا بشی‏‏.‏‏
این دنیا پر از رنج و درد‌ـه‏‏،‏‏
برای همین‌هم باید طوری زندگی کنی که به درد بقیه بخوری و مردم هم دوستت داشته باشن‏‏.‏‏
پس من دوست دارم مثل تو باشم‏‏.‏‏
هه؟
به نظرت وقتی بزرگ شم می‌تونم مثل تو باشم؟
معلوم‌ـه‏‏!‏‏
معلومه‏‏،‏‏ معلومه‏‏!‏‏ خیلی هم خوب می‌تونی‏‏!‏‏
شرمنده هیستوریا‏‏،‏‏ ولی من دیگه باید برم‏‏.‏‏
بازم باید من رو فراموش کنی‏‏.‏‏
تا دیدارِ دوباره‏‏.‏‏
ها؟
چی شد؟ اون خانوم‌ـه کی بود؟
چی شد‏‏،‏‏ هیستوریا؟
چرا؟
چرا تا الان فراموشش کرده بودم؟
من هیچ‌وقت تنها نبودم‏‏.‏‏
اون اونه‌سان همیشه پیشم بود‏‏.‏‏
اون به من کتاب می‌داد‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ خوندن و نوشتن رو یادم داد‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
خیلی هم با من مهربون بود‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
چطور فراموشش کرده بودم؟
فریدا رو می‌گی آره؟
فریدا؟
اگه اون دختری جوان و با موهای بلند و مشکی بود‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
پس حتما فریدا ریس بود‏‏.‏‏
اون خواهر ناتنی‌ات بود‏‏.‏‏
احتمالا فریدا دلشور‌ه‌ی تو رو داشته و برای همین‌هم گاه و بی‌گاه بهت سر می‌زده‏‏.‏‏
اگه داشته خاطراتت رو پاک می‌کرده‏‏،‏‏ حتما برای محافظت از تو بوده‏‏.‏‏
ها؟ خاطراتم رو پاک می‌کرده؟
آره‏‏،‏‏ ولی وقتی که اون رو لمس کردی
باید خاطراتت دوباره برگشته باشه‏‏.‏‏
می‌گم‏‏،‏‏ بابا؟
فریدا‏‏-‏‏اونه‌سان الان کجاست؟
می‌خوام ببینم‌ش‏‏،‏‏ دلم براش تنگه
اگه اون هوام رو نداشت‏‏،‏‏ من‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
باید ازش به خاطر کارهایی که برام کرده‏‏،‏‏ تشکر کنم‏‏.‏‏
فریدا دیگه دستش از این دنیا کوتاه شده‏‏.‏‏
هه؟
یه زمانی‏‏،‏‏ من پنج تا فرزند داشتم‏‏.‏‏
ولی همسرم‏‏،‏‏ به همراه همه‌ی بچه‌ها من‌جمله فریدا‏‏،‏‏
پنج سال پیش‏‏،‏‏ توسط پدرش‏‏،‏‏ گریشا یگر‏‏،‏‏ کشته شدن
گریشا فردی با قدرتِ غول‌ها بود‏‏.‏‏
من اون مرد رو نمی‌شناختم‏‏،‏‏ ولی‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
هدف‌ش‏‏،‏‏ چیزی جز دزدیدنِ قدرتی که خاندانِ ریس در اختیار داشت‏‏،‏‏ نبود‏‏.‏‏
قدرتی که گریشا دنبال‌ش می‌گشت‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
قدرتِ غولی بود که درونِ گریشا قرار داشت‏‏.‏‏
غول فریدا بر همه‌ی غول‌ها برتری داشت‏‏.‏‏
می‌شد گفت که غول‌ش قدرتی شکست‌ناپذیر داشت‏‏.‏‏
هرچند‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ اون تجربه‌ی کافی برای مهار کردنِ قدرت‌ش رو نداشت‏‏.‏‏
وقتی فریدا نتوسنت قدرتِ واقعی‌اش رو نشون بده‏‏،‏‏
گریشا خوردش و قدرت‌ش رو هم دزدید‏‏.‏‏
ولی به همین‌جا ختم نشد‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
بعدش به همه‌ی اعضای خانواده‌م حمله کرد‏‏.‏‏
دیوانگی‌اش به دنبالِ ریشه‌کن کردنِ خاندان ریس بود‏‏.‏‏
اون دیرک ۱۴ ساله و اِبل ۱۲ ساله رو له کرد‏‏.‏‏
در حالی که فلورینِ ۱۰ ساله هنوز در آغوش همسرم بود‏‏،‏‏ توسط گریشا لگدمال شد‏‏.‏‏
سرآخر‏‏،‏‏ پسر بزرگم اولکلین‏‏،‏‏ تو مشت‌های پدر ارن جون داد‏‏.‏‏
این خواست خدا بود که تنها من تونستم جون سالم به در ببرم‏‏.‏‏
باورم نمی‌شه‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
پس اونه‌سانِ من‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
چرا باید چنین کار وحشتناکی رو انجام بده؟
چیه یه ساعت همین‌طور دارین باهم حرف می‌زنین؟
امیدوارم بدونید اون بیرون چه بلبشویی‌ـه‏‏.‏‏
کنی؟ چی‌ـه کفری هستی؟
هنگ شناسایی کودتا کرده و همه‌ی هنگ‌های دیگه هم طرفش رو گرفتن‏‏.‏‏
دیگه همه می‌دونن که پادشاه‏‏،‏‏ قلابی‌‌ـه‏‏،‏‏
همه‌ی کله‌گنده‌ها دستگیر و زندانی شدن‏‏.‏‏
اوه آره‏‏،‏‏ عن‌بازی‌های سلطنتی‏‏.‏‏
دیر یا زود سر و کله‌شون اینجا هم پیدا می‌شه‏‏.‏‏
هرچی زودتر باید کارتون رو تموم کنین‏‏.‏‏
باشه‏‏،‏‏ فهمیدم‏‏.‏‏
جوخه‌ی ضد نفر ات رو بگیر و از ورودی محافظت کن‏‏.‏‏
یادمه گفته بودم که تو و گروه‌ات
برای انجامِ مراسم‏‏،‏‏ باید از این‌جا برید‏‏.‏‏
حالا چی شده مگه پادشاه‏‏.‏‏ عصبانی‌ات کردم؟
شرمنده‌ها‏‏.‏‏ آخه خیلی نگران‌ات بودم‏‏.‏‏
کنی‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ من به تو اطمینان دارم‏‏.‏‏ حالا برو‏‏.‏‏
من هم همینطور‏‏،‏‏ جناب پادشاه‏‏.‏‏
www ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏ AnimeSubtitle ‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏ ir | instagram‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏com/animesubtitle‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏ir | t‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏me/animesubtitle
اطلاعاتی برای افشای عموم فریاد در میان افرادی که توانایی غول‌ها را دارند‏‏،‏‏ بعضی‌شان فریاد به خصوصی دارند‏‏.‏‏ درحالی که غول‌های ماده می‌توانند از فریاد برای کنترل غول‌های معمولی استفاده کنند‏‏،‏‏ غول خانواده‌ی سلطنتی‏‏،‏‏ همان قدرت بعلاوه‌ی توانایی کنترل و تغییر خاطرات انسان‌ها را دارد‏‏.‏‏
از الان به بعد‏،‏ شاش و گوهِ خودت رو به خوردت می‌دم‏.‏
درضمن‏‏،‏‏‌ تنها لباسی هم که می‌پوشی همین جوراب‌هایی‌‌‌ـه که تنت‌ـه
البته که هر هفته تو رو بیرون می‌بریم تا هم هوایی بخوری و هم مردم ببین‌ات و عبرت بگیرن‏‏.‏‏
چقدر زیبا است‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
به نظرم این بهترین کارِ هنری‌ـه که بشر بهش دست پیدا کرده‏‏.‏‏
ده‌ها سالی که صرف بهبودِ این وسیله کردم بالاخره جواب داد‏‏.‏‏
ولی‏‏،‏‏ تا وقتی که جلوی همون مردمی که بهشون استبداد می‌کردی‏‏،‏‏ آبروت رو نبرم
این شاه‌کار به معنای واقعی کامل نخواهد بود‏‏.‏‏
زاکاری‏‏!‏‏
وایسا و ببین‏‏!‏‏
تو از تخم و ترکه‌ی برده ها هستی‏‏!‏‏
خونِ تو‏‏،‏‏ ذره‌ای شبیه ما اشراف‌زاده‌ها نیست‏‏!‏‏
به زودی‏‏،‏‏ همه‌ی حافظه‌ات رو از دست می‌دی حتی یادت می‌ره چطور برینی‏‏!‏‏
اون توهین‌هات دیگه قدیمی شده‏‏!‏‏
واقعا چیز دیگه‌ای نداری زر بزنی؟‏‏!‏‏
به نظر خیلی بده‏‏،‏‏ اروین‏‏.‏‏
همه‌ی مسئولین هم دارن همین رو می‌گن‏‏.‏‏
درست همونی‌ـه که پدرت فرض کرده بود‏‏.‏‏
خاندان ریس باید قادر باشن تا هرطور که می‌خوان‏‏،‏‏ حافظه‌ی ملت رو تغییر بدن‏‏.‏‏
در نتیجه‏‏،‏‏ گویا خاندان‌های خاصی به‌علاوه‌ی خودشون باید به این جریان ایمن باشن‏‏.‏‏
چطور ممکنه؟
اگه ریس بتونه فریاد ارن رو به دست بیاره قیام و همه‌ی کارهای ما کاملا به باد هوا می‌ره‏‏.‏‏
دلیلی که دارم اینه که با بی‌شرمی تمام‏‏،‏‏ هرچی راز داشتن دارن به زبون میارن‏‏.‏‏
این‌که می‌دونن چه بلایی سرمون می‌خواد بیاد‏‏.‏‏
که اینطور‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
پس داری می‌گی که حتی ممکنه اون حقیقت رو کلا از یاد ببریم‏‏.‏‏
با این‌حال‏‏،‏‏ شکنجه شدنِ اون‌ها به دستِ زاکاری
بهتر از هیچی‌ـه‏ به نظر من
من که اون مردک رو درک نمی‌کنم‏‏.‏‏
همه‌ی عمرش رو صرف کرد تا اون شکنجه رو به انجام برسونه‏‏.‏‏
فرمانده‏‏،‏‏ در موردش می‌دونستی؟
هومم‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ از دهنم در رفت‏‏.‏‏
البته‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
شک کرده بودم که دالیس زاکاری همچین آرزویی داره‏‏.‏‏
بر خلاف تو‏‏،‏‏ من علاقه‌ای به قمار ندارم‏‏.‏‏
و باز هم بر خلاف تو‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ من همین تعداد آدم‌هایی که روی زمین موندن رو به جون خودم ترجیح می‌دم‏‏.‏‏
تنها دلیلی که ازت حمایت کردم این بود که باور داشتم تصمیم درستی برای حفاظت از انسان‌ها بوده‏‏.‏‏
اگر دولت‌مردان‏‏،‏‏ تصمیمِ بهتری می‌گرفتن‏‏،‏‏
من آماده بودم تا جلوی زاکاری رو هم بگیرم‏‏.‏‏
نیگا‏‏،‏‏ مثلا ما متحدیدنِ کودتای اخیر بودیم ولی باز دارم این حرف‌ها رو بهت می‌زنم‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
اون قدیم‌ها‏‏،‏‏ یه آهنگی داشتیم که می‌گفت یه روزی آدم‌ها دست از مبارزه می‌کشن‏‏،‏‏ ولی کی می‌شه خدا می‌دونه‏‏.‏‏
فرمانده‏‏!‏‏
همه‌ی نیروها آماده و مهیا هستن‏‏.‏‏
آماده‌ی حرکتیم‏‏!‏‏
انسان‌ها به کشتن هم‌دیگه ادامه می‌دن تا وقتی که یکی یا هیچ‌کس از اون‌ها دیگه باقی نمون‌ـه‏‏.‏‏
منتظر شنیدن جوابی بهتر از اون اغراقِ غم‌انگیز بودم‏‏.‏‏
همه‌ی واحدها‏‏،‏‏ به‌ خط‏‏!‏‏
عملیاتِ به دست آوردن ارن و هیستوریا همین الان شروع می‌شه‏‏!‏‏
ما به سمتِ مکان‌شون‏‏،‏‏ که گفته می‌شه کلیسای داخل زمین‌های ریس هست می‌ریم‏‏!‏‏
فهمیدی؟
اون کنیِ قصاب‌ـه‏‏.‏‏
اگه اون‌جا باشه‏‏،‏‏ بزرگترین مشکل ما است‏‏.‏‏
اگه می‌خوای بدونی که چقدر خطرناکه یکی مثل من رو به‌عنوان دشمن فرض کن‏‏.‏‏
نه‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ با اون سلاحی که داره بدتر و کشنده‌تر از من‌ـه‏‏.‏‏
پس اون رو نمی‌شه شکست داد‏‏،‏‏ حد اقل نه توسط ما‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
اگه می‌شد با سربازها بیایم‌ـــ
عمرا نمی‌شه‏‏.‏‏
می‌دونم‏‏،‏‏ عمرا نمی‌شه‏‏!‏‏
اگه تا صبح صبر کنیم‏‏،‏‏ ارن رو ممکنه یه لقمه کنن‏‏!‏‏
ولی‏‏،‏‏ اگه چیزی که فرمانده گفت درست باشه‏‏،‏‏ اون‌جور هم نیست که نقطه ضعف نداشته باشه‏‏.‏‏
راست می‌گی آرمین؟
اوهوم‏‏،‏‏ مطمئنم که کلی تمرین کرده ولی داشتنِ تجربه‌ی مبارزه یه چیز دیگه‌س‏‏.‏‏
ولی برام سوال‌ـه که چطور تویی که با کنی قصاب زندگی کردی
تقریبا چیزی ازش نمی‌دونی‏‏،‏‏ لیوای؟
شرمنده‏‏،‏‏ من اسمِ کاملش رو تازه همین چندوقت پیش فهمیدم‏‏.‏‏
احتمالا اسمش کنی آکرمان‌ـه‏‏.‏‏
فامیل تو نمی‌شه؟
وقتی پدر و مادرم زنده بودن‏‏،‏‏ ازشون شنیدم که از طرف پدری‏‏،‏‏ آکرمان‌ها‏‏،‏‏
در شهرها تحت تعقیب و شکار بودن‏‏.‏‏
خانواده‌ی مادرم آسیایی بودن‏‏،‏‏
و این‌که با بقیه‌ی جماعت فرق داشته باشی یعنی این‌که جایی بین‌شون هم نداری‏‏.‏‏
هردوی اون‌ها افرادی بودن که تا عمق جنگل‌ها‏‏،‏‏ تا لبه‌ی دیوار تعقیب شدن
اینطور بود که باهم آشنا شدن و ازدواج کردن‏‏.‏‏
ولی اصلا نفهمیدم که چرا آکرمان‌ها تحت تعقیب بودن‏‏.‏‏
پدرم مثل مادرم نبود که از نژاد دیگه‌ای باشه‏‏.‏‏
آیا لحظه‌ای بوده که تو
احساس کنی یه قدرتی ناگهان در وجودت بیدار بشه؟
بود‏‏.‏‏
کنی آکرمان هم یکی از همون لحظه‌ها رو داشت‏‏.‏‏
یه روزی‏‏،‏‏ یهویی‏‏،‏‏
قدرتِ خیلی زیادی رو حساس کرد که داره وجودش رو فرا می‌گیره
و اون موقع بود که دقیقا می‌دونست باید چی‌کار کنه‏‏.‏‏
من هم لحظه‌ای مثل اون رو گذروندم‏‏.‏‏
به من بگو‏‏،‏‏ پدربزرگ‏‏.‏‏
تو که دیگه داری می‌میری‏‏،‏‏ مگه نه؟
کنی‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
بازم رفته بودی پلیس داخلی رو بکشی؟
آره‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
اگه منظورت اون عقب‌افتاده‌هایی‌‌ـه که این اطراف ول می‌چرخیدن‏‏،‏‏
الان زیر زمین هستن تا به رشد درخت‌ها کمک کنن‏‏.‏‏
حالا که حرفش شد‏‏،‏‏
فامیل‌ها به سمت جنوب‏‏،‏‏ حوالی شیگانشیا نقل مکان کردن‏‏.‏‏
ولی انگار اون‌جا هم یکی چوب لای چرخ‌شون گذاشته
واسه همین‌هم مثل سگ فقیر هستن‏‏.‏‏
چی‌شد که کار به این‌جا کشید؟
مگه آکرمان‌ها‏‏،‏‏ جنگ‌جویانی نبودن که کارشون محافظت از پادشاه بوده؟
حالا کار به جایی کشیده که کل خاندان درحال انقراض‌ـه‏‏.‏‏
چه گوهی خوردی که پادشاه انقدر ازت کفری‌ـه؟
ای بابا‏‏،‏‏ بگو دیگه‏‏.‏‏ نمی‌خوای به نوه‌ی خوشگلت چیزی بگی؟
نوه‌ی خوشگل کیلویی چند؟
همونی رو می‌گی که وحشتِ پایتخت‏‏،‏‏ کنیِ قصاب‌ـه؟
پادشاه از خاندان آکرمان متنفر نیست‏‏.‏‏
بلکه فقط از ما می‌ترسن‏‏.‏‏
به خاطر اینه که پادشاه نمی‌تونه خاندان آکرمان رو کنترل کنه‏‏.‏‏
کنترل کنه؟
من شخصا همه‌ی واقعیت رو نمی‌دونم‏‏.‏‏
ولی درسته که یه زمانی خانواده‌ی ما شمشیرِ پادشاه و یکی از پشتیبان‌های حیاتی‌شون بوده‏‏.‏‏
ولی‏‏،‏‏ پادشاه قدرتِ غول‌ها رو نسل به نسل به شاه بعدی منتقل می‌کنه‏‏.‏‏
ها؟ این قدرتِ غول‌ها دیگه چی‌ـه؟
اون قدرتِ بسیار بزرگی‌ که در اختیار دارن
باعث می‌شه بتونن خاطرات انسان‌ها رو دستکاری کنن و کاری کنن که اون‌ها گذشته رو از یاد ببرن‏‏.‏‏
به جز چند خانواده‌ی اشرافی‏‏.‏‏
در میون اون‌ها‏‏،‏‏ دو گروه بودن که به پادشاه پشت کردن‏‏.‏‏
که اون‌ها‏‏،‏‏ طایفه‌ی آسیایی‌ها و خاندان آکرمان بودن‏‏.‏‏
پس این‌ شد که تحت تعقیب قرار گفتن‏‏.‏‏
چه داستان مخوفی‏‏.‏‏
داستان دلگرم کننده‌ای نیست که بخوای تو بستر مرگ گوش بدی‏‏،‏‏
ولی بالاخره آبجی کوچیکم رو پیدا کردم‏‏.‏‏
کوشل تو فاحشه‌خونه‌ای توی زیرزمین کار می‌کرد‏‏.‏‏
یکی از مشتری‌هاش حامله‌ش کرد‏‏.‏‏
می‌خواد بچه رو داشته باشه و به حرفم گوش نمی‌ده‏‏.‏‏
ای بابا‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
بدشانسی‌ـه بخوای تو این دنیای گوه به دنیا بیای‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
هیچ آرزویی نیست که برای رسیدن بهش‏‏،‏‏ ارزش زجر کشیدن رو داشته باشه‏‏.‏‏
پیداش کردم‏‏.‏‏
یه در مخفی‏‏.‏‏
ارن باید همراه دشمن اینجا باشه‏‏.‏‏
خداروشکر شکل و اندا‌زه‌ش همونی‌ـه که فکرش رو می‌کردم
با توجه به دردسری که برای آمده‌ کردنشون کشیدیم
بهتره این کادوها به خوبی کار کنن
حداقل هفت دشمن قراره بیان‏‏.‏‏
مطمئن باشین که لیوای هم بین‌شون‌ـه‏‏.‏‏
می‌دونین که‏‏،‏‏ دفعه‌ی قبل مثلا لیوای تو کمینِ ما بود
با این‌حال ۱۲ تا از هم‌رزم‌هامون رو کشت‏‏.‏‏
باقی پلیس داخلی رفتن واس خودشون
بماند که دولت هم کله پا شده‏‏.‏‏
بیرون خیلی خر تو خره‏‏.‏‏
با این دنیای کوچیکی که ما داریم‏‏،‏‏
مردن گزینه‌ی بهتری به زندگیِ بعد از تسلیم شدنمون‌ـه‏‏.‏‏
ولی با این‌حال‏‏،‏‏ اون چه فرقی با زندگی‌ای که میون این دیوارها گرفتار شده داره
ما دشمنی داریم که نمی‌تونیم شکست بدیم و تنها کاری که از ما برمیاد‏‏،‏‏ منتظر بودن‌ـه
تا کی بیان و دیوارها رو خراب کنن و ما رو از بین ببرن‏‏.‏‏
ما وارد پلیس ارتش شدیم
تا پلیس داخلی بشیم و عضو جوخه‌ی کنی شدیم‏‏.‏‏
همه‌ی ما دنبال معنیِ خاصی تو زندگی بی‌معنی‌مون تو این دنیای بی‌معنی بودیم‏‏.‏‏
بیاین تا آخر بهش اطمینان داشته باشیم‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ که کنی و رویاش می‌تونه سرنوشت این دنیا رو عوض کنه‏‏.‏‏
خیلی خب‏‏،‏‏ همه چی آماده‌س‏‏!‏‏
جدی؟
بقیه هم آماده‌ن تا دستشون رو کثیف کنن؟
به گمونم که هستن‏‏.‏‏
SolmaZ & XANIAR ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏:‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏ ‏‏ترجمه و زیرنویس www ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏ AnimeSubtitle ‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏ ir instagram‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏com/animesubtitle‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏ir t‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏me/animesubtitle
برای محافظت از آرزویش‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
برای نجات‌اش‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
برای ادامه‌ی خاطرات‌اش‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
احساساتِ متفاوت و زیادشان مستقیما منجر به جنگ شد‏‏.‏‏
قسمت بعدی‏‏:‏‏ آرزو
آرزو